Bir Kaynak Kaydı Nasıl Okunur
Bir atıf bir eseri değil, bir edisyonu adlandırır. Bu farkı bilmek (ve bir doğrulama durumu ile bir hak durumunun sizi gerçekte neye bağladığını) ilk uzmanlık becerisidir ve astrolojik bir beceri değildir.
Gelenekler arasıTarih araştırmasıEditoryal sentez
Bu derste
- Bir eseri, gerçekte atıf verilen edisyondan ayırt edebilme
- Hak durumunun neden esere değil edisyona bağlı olduğunu açıklayabilme
- Doğrulanmamış bir kaydın burada ne için kullanılabileceğini ve kullanılamayacağını ifade edebilme
- Bir atfın bir iddiayı ne zaman desteklediğine, ne zaman yalnızca süslediğine karar verebilme
Bu platformda hesaplama olmayan her iddia bir kaynak kaydına işaret eder. Bu kayıtlar göründüklerinden daha belirlidir ve onları doğru okumak, varabileceğiniz sonuçları değiştirir.
Bir atıf bir edisyonu adlandırır
Tetrabiblos ikinci yüzyıla ait bir eserdir. Bu kütüphanenin atıf verdiği kayıt ise onun on dokuzuncu yüzyılda yapılmış belirli bir İngilizce çevirisidir; o da belirli bir sonraki baskıdan sayısallaştırılmıştır. Bunlar üç ayrı nesnedir ve biri hakkındaki bir iddia, otomatik olarak bir diğeri hakkında da iddia sayılmaz.[1]
Bunun pratik bir önemi vardır. Bir çevirmenin tercihleri ve bir editörün eklediği notlar, okuduğunuz şeyin parçasıdır. Bu kütüphane böyle bir nota dayandığında bunu açıkça söyler; notu özgün yazarın sözleri gibi sunmaz.[1]
Haklar da edisyonlara bağlıdır
Bir eserin yüzyıllar önce yazılmış olması, her edisyonunun serbestçe yeniden kullanılabileceği anlamına gelmez: modern bir çeviri ya da eleştirel edisyon kendi haklarını taşır. Buradaki kayıtların edisyon başına bir lisans durumu taşımasının ve yalnızca atıf niteliğindeki bir kayda başvurulabilirken içeriğinin çoğaltılamamasının nedeni budur.[2]
Doğrulama, öğreti hakkında değil, kayıt hakkında bir iddiadır
Doğrulandı olarak işaretlenmiş bir kayıt, bibliyografik kimliğinin canlı bir katalog ya da çözümleyici üzerinden kontrol edildiği anlamına gelir: o şeyin, o edisyonuyla ve o tanımlayıcılarla var olduğu teyit edilmiştir. İçindeki öğretinin doğru olup olmadığı hakkında kesinlikle hiçbir şey söylemez.
Bir atıf iş görmediğinde
Dikkat edilmesi gereken hata, kaynağın gerçekte öne sürmediği bir iddiaya iliştirilmiş atıftır. Üretmesi kolay, fark etmesi zordur; çünkü bir referansın varlığı kendi başına ikna edicidir.
- Atıf verilen edisyon tam olarak bu noktayı mı tartışıyor, yoksa ona komşu bir noktayı mı?
- Kaynak, destekleyebileceği tarihsel bir iddia için mi kullanılıyor, yoksa destekleyemeyeceği, dünya hakkındaki olgusal bir iddia için mi?[3]
- O edisyonun yazarı, iddia edilen şeyden haberdar olabilir miydi?
Son soru burada varsayımsal değildir; bu bölümdeki ilerideki bir ders, yanıtın hayır olduğu bir vakayı adım adım işler.
Kısaca
Bir atıf bir eseri değil, bir edisyonu adlandırır: çeviri, baskı ve editoryal notlar atıf verilen şeyin parçasıdır ve haklar edisyon başına bağlanır. Doğrulandı durumu, kaydın kimliğinin teyit edildiği anlamına gelir; içindeki öğretinin doğru olduğu anlamına gelmez. Doğrulanmamış bir kayıt ise halka açık yüzeylerin tamamen dışında kalır. Dikkat edilmesi gereken hata, kaynağının hiçbir zaman öne sürmediği bir iddiaya iliştirilmiş atıftır.
Anladığınızı kontrol edin
Anladığınızı kontrol edin:
- 'Tetrabiblos' ifadesi neden burada bir atıf olacak kadar kesin değildir?
- Doğrulandı doğrulama durumu tam olarak neyi ileri sürer?
- Bir atfın yanındaki iddiayı gerçekten destekleyip desteklemediğine dair bir test verin.
Kaynakça
Metindeki numaralı atıflar aşağıdaki kayıtlara bağlanır; her kayıt tam kaynak kütüğüne bağlanır.
- Claudius Ptolemy. Ptolemy's Tetrabiblos, or Quadripartite: Being Four Books of the Influence of the Stars. J. M. Ashmand (translator). W. Foulsham & Co. Ltd, London. 1900. Tarihsel birincil kaynak Kaynak kaydını görüntüle
- William Lilly. Christian Astrology, Modestly Treated of in Three Books. T. Brudenell for J. Partridge & H. Blunden, London. 1647. Tarihsel birincil kaynak Kaynak kaydını görüntüle
- Nicholas Campion. A History of Western Astrology, Volume I: The Ancient and Classical Worlds. Continuum. 2009. Tarih araştırması Kaynak kaydını görüntüle