Öğren'e dön

DersBaşlangıçOkuma süresi: 6 dk

Astrolojide Gezegenler Neyi Temsil Eder?

Yedi klasik gezegen, modern eklemeler ve farklı geleneklerin onlara sembolik anlamı nasıl atadığı; astronomiden açıkça ayrılmış biçimde.

HelenistikRönesans ve erken modernModern BatıEditoryal sentezGeleneksel öğreti

Bu derste

  • Yedi klasik gezegeni sayabilme ve Güneş ile Ay'ın neden aralarında olduğunu açıklayabilme
  • Geleneklerin gezegenlere atadığı anlam türlerini, gelenek etiketli ifadelerle tarif edebilme
  • Modern dış gezegenlerin Batı pratiğine nasıl girdiğini ve bazı geleneklerin onları neden dışarıda bıraktığını açıklayabilme
  • Bir gezegenin hesaplanan konumu (astronomi) ile atanan anlamını (öğreti) ayırt edebilme

Bu dersten önce: Astroloji Nedir?

Astrologlar 'gezegen' dediğinde genellikle astronomların kastettiği şeyi kastetmez. Geleneksel liste, sabit yıldızlara karşı gözle görülür biçimde gezinen yedi gökcismidir: Güneş, Ay, Merkür, Venüs, Mars, Jüpiter ve Satürn. Güneş ile Ay (astronomik olarak bir yıldız ve bir uydu) bu eski anlamda gezegendir ve kimi zaman iki ışık olarak ayrıca anılır.[1][2]

Geleneklere göre gezegenler ne anlama gelir

Klasik ve erken modern Batı geleneği boyunca her gezegen bir anlamlar kümesi taşır: haritada dokunduğu her şeye ödünç verdiği sembolik bir karakter. Üslup önemlidir: bunlar geleneğin öğrettiği öğretisel ilişkilendirmelerdir, fiziksel gezegenlerin ölçülmüş özellikleri değildir.[1][3]

  • Güneş: geleneksel olarak yaşam gücü, onur ve otoriteyle ilişkilendirilir.[3]
  • Ay: geleneksel olarak değişim, bedenin ritimleri ve gündelik yaşamla ilişkilendirilir.[3]
  • Merkür: geleneksel olarak konuşma, öğrenme ve alışverişle ilişkilendirilir.[3]
  • Venüs: geleneksel olarak sevgi, güzellik ve uyumla ilişkilendirilir.[3]
  • Mars: geleneksel olarak çatışma, cesaret ve çabayla ilişkilendirilir.[3]
  • Jüpiter: geleneksel olarak artış, muhakeme ve iyi talihle ilişkilendirilir.[3]
  • Satürn: geleneksel olarak sınırlar, emek, disiplin ve zamanla ilişkilendirilir.[3]

Kaynaklar vurgu ve ayrıntıda birbirinden ayrılır. Helenistik yazarlar, Lilly gibi on yedinci yüzyıl uygulayıcıları ve Brihat Jataka gibi Jyotisha metinleri her biri kendi anlam listesini verir ve her konuda anlaşmazlar. Astro Gazer gezegen anlamlarını sunduğu yerlerde her okuma, tek bir sese eritilmek yerine ait olduğu geleneğin adını taşır.[4][5]

Modern eklemeler

Uranüs, Neptün ve Plüton, geleneksel öğreti biçimlendikten çok sonra, 1781 ile 1930 arasında teleskopla keşfedildi. Modern Batı astrologlarının çoğu onları sisteme kattı ve yeni anlamlar geliştirdi; geleneksel canlanma uygulayıcılarının ve Jyotisha soylarının pek çoğu ise klasik yediliyle çalışmayı sürdürüyor (Jyotisha ayrıca Ay düğümlerini, Rahu ve Ketu'yu kullanır). İki tercih de hata değildir; bunlar farklı sistemlerdir ve bir harita hangi kümeyi kullandığını belirtmelidir.[4]

Konumlar astronomidir; anlamlar öğretidir

Bir gezegenin belirli bir anda gerçekte nerede olduğu hesaplanabilir astronomik bir olgudur ve bu platformda böyle sayılar yalnızca gerçek bir hesaplama motorundan gelecektir: asla tahmin edilmez, asla bir yazar tarafından elle girilmez. O konumun ne anlama geldiği ise bir geleneğe ait bir iddiadır. Bu iki ifadeyi birbirinden ayrı tutmak platformun temel kuralıdır; bu dersin anlamları hiçbir sayı iliştirmeden tarif etmesinin nedeni de budur.

Kısaca

Geleneksel astroloji, gözle görülen yedi gezegenle (Güneş ile Ay dahil) çalışır; modern Batı pratiği genellikle Uranüs, Neptün ve Plüton'u ekler. Gezegenler ekolden ekole değişen öğretisel anlamlar taşır; gerçek konumları ise astronomik olgulardır ve bu platformda asla beyan edilmez, her zaman hesaplanır.

Anladığınızı kontrol edin

  1. Astronomi öyle saymazken astrologlar Güneş ile Ay'ı neden gezegen sayar?
  2. Satürn'ün geleneksel anlamlarından ikisini sayın ve bunları hangi kaynağın kaydettiğini söyleyin.
  3. Bir gezegenin konumu ile anlamı arasındaki fark nedir ve hangisi ölçülebilir?

Kaynakça

Metindeki numaralı atıflar aşağıdaki kayıtlara bağlanır; her kayıt tam kaynak kütüğüne bağlanır.

  1. Claudius Ptolemy. Ptolemy's Tetrabiblos, or Quadripartite: Being Four Books of the Influence of the Stars. J. M. Ashmand (translator). W. Foulsham & Co. Ltd, London. 1900. Tarihsel birincil kaynak Kaynak kaydını görüntüle
  2. Nicholas Campion. A History of Western Astrology, Volume I: The Ancient and Classical Worlds. Continuum. 2009. Tarih araştırması Kaynak kaydını görüntüle
  3. William Lilly. Christian Astrology, Modestly Treated of in Three Books. T. Brudenell for J. Partridge & H. Blunden, London. 1647. Tarihsel birincil kaynak Kaynak kaydını görüntüle
  4. Chris Brennan. Hellenistic Astrology: The Study of Fate and Fortune. Amor Fati Publications. 2017. Modern uygulayıcı yorumu Kaynak kaydını görüntüle
  5. Varāhamihira. The Brihat Jataka of Varaha Mihira. N. Chidambaram Iyer (translator). 1885. Tarihsel birincil kaynak Kaynak kaydını görüntüle