Açı
HelenistikRönesans ve erken modernModern BatıEditoryal sentezGeleneksel öğreti
Tanım
Bir haritadaki iki nokta arasındaki açısal ilişki (klasik olarak kavuşum, sekstil, kare, üçgen ve karşıt açı). Gelenekler bunu, ilgili gökcisimleri arasında anlamlı bir geometrik bağlantı olarak okur.
Diğer adları: Konfigürasyon (Helenistik kullanım)
Daha derinlemesine
Açı öğretisi klasik repertuvarın parçasıdır: Ptolemaios'un Tetrabiblos'u dahil Helenistik kaynaklar, burçlar ve gezegenler arasındaki konfigürasyonları tarif eder; Lilly'nin Christian Astrology'si gibi erken modern el kitapları ise bunları pratik yargıda uygular.[1][2]
Gelenekler önemli ayrıntılarda ayrışır: açıların tam burçlar arasında mı yoksa kesin dereceye göre mi sayıldığı, hangi ek minör açıların kabul edildiği ve tam değerden ne kadar sapmaya (orb) izin verildiği. Bu parametre seçimleri her ekolün kendisine aittir; bu platformda ortalanmaz, açıkça belirtilir.[3]
Kaynakça
Metindeki numaralı atıflar aşağıdaki kayıtlara bağlanır; her kayıt tam kaynak kütüğüne bağlanır.
- Claudius Ptolemy. Ptolemy's Tetrabiblos, or Quadripartite: Being Four Books of the Influence of the Stars. J. M. Ashmand (translator). W. Foulsham & Co. Ltd, London. 1900. Tarihsel birincil kaynak Kaynak kaydını görüntüle
- William Lilly. Christian Astrology, Modestly Treated of in Three Books. T. Brudenell for J. Partridge & H. Blunden, London. 1647. Tarihsel birincil kaynak Kaynak kaydını görüntüle
- Chris Brennan. Hellenistic Astrology: The Study of Fate and Fortune. Amor Fati Publications. 2017. Modern uygulayıcı yorumu Kaynak kaydını görüntüle