Sekstil
HelenistikRönesans ve erken modernModern BatıEditoryal sentezGeleneksel öğreti
Tanım
İki gezegen arasında yaklaşık 60 derecelik (zodyak çemberinin altıda biri) bir açı. Geleneksel olarak kolay, iş birliğine yatkın bir bağlantı şeklinde, üçgenden daha ılımlı olarak okunur.
Daha derinlemesine
Sekstil, çemberin altıda biri kadar ayrık konumları birleştirir: burç temelli sayımda iki burç ötedeki burçları; bu da elementleri dostça bir eşleşmeyle sırayla bir araya getirir (ateşle hava, toprakla su). Klasik kaynaklar onu, üçgeninkinden daha yumuşak bir olumlu karakterle, temel konfigürasyonlar arasında sayar.[1][2][3]
60 derece klasik açıların en küçüğü olduğu için ekoller ona tipik olarak en dar orbu tanır: belirli bir haritada bir sekstilin 'var olup olmadığına' ölçümün değil geleneğin karar verdiği bir başka nokta.[3]
Kaynakça
Metindeki numaralı atıflar aşağıdaki kayıtlara bağlanır; her kayıt tam kaynak kütüğüne bağlanır.
- Claudius Ptolemy. Ptolemy's Tetrabiblos, or Quadripartite: Being Four Books of the Influence of the Stars. J. M. Ashmand (translator). W. Foulsham & Co. Ltd, London. 1900. Tarihsel birincil kaynak Kaynak kaydını görüntüle
- William Lilly. Christian Astrology, Modestly Treated of in Three Books. T. Brudenell for J. Partridge & H. Blunden, London. 1647. Tarihsel birincil kaynak Kaynak kaydını görüntüle
- Chris Brennan. Hellenistic Astrology: The Study of Fate and Fortune. Amor Fati Publications. 2017. Modern uygulayıcı yorumu Kaynak kaydını görüntüle