Beş Büyük Açı
Kavuşum, sekstil, kare, üçgen ve karşıt açı: klasik açı kümesi, yaklaşık açı değerleri, her birine iliştirilen geleneksel okumalar ve orb uzlaşımlarının ekoller arasında neden farklılaştığı.
HelenistikRönesans ve erken modernModern BatıGeleneksel öğretiEditoryal sentez
Bu derste
- Beş klasik açıyı ve yaklaşık açısal tanımlarını sayabilme
- Her birine atanan geleneksel karakteri yorum üslubunda özetleyebilme
- Orbun ne olduğunu ve orb uzlaşımlarının ekoller arasında neden farklılaştığını açıklayabilme
- Kavuşumun, tam anlamıyla bir 'açı' değil birlikte bulunuş olduğu yönündeki klasik inceliği not edebilme
Bu dersten önce: Açı Nedir?
Klasik dağarcık, çemberin eşit bölünmeleriyle tanımlanan beş büyük konfigürasyon tanır. Aşağıdaki açılar bunların ideal geometrik tanımlarıdır; gerçek bir haritada konumlar hesaplamadan gelir ve ideal açıya yakınlık, bu dersin sonunda ele alınan ayrı bir sorudur.[1][2]
- Kavuşum: yaklaşık 0°: iki gezegen aynı yerde, bir arada. Geleneksel olarak gezegenlerin anlamlarının kaynaşması şeklinde okunur; tonunu dahil olan gezegenlerden alır.[3]
- Sekstil: yaklaşık 60° (çemberin altıda biri): geleneksel olarak kolay, iş birliğine yatkın bir bağlantı şeklinde okunur; üçgenden daha ılımlıdır.[3]
- Kare: yaklaşık 90° (çeyrek): geleneksel olarak gezegenlerin gündemleri arasında sürtünme ve üretken gerilim şeklinde okunur.[3]
- Üçgen: yaklaşık 120° (üçte bir): geleneksel olarak uyum ve rahat akış şeklinde okunur; klasik olarak aynı elementten burçlarla ilişkilendirilir.[3][2]
- Karşıt açı: yaklaşık 180° (yarım): çemberin iki yakasından birbirine bakan gezegenler; geleneksel olarak kutupluluk, yüzleşme ya da iki çekim arasında aranan denge şeklinde okunur.[3]
Karakter ölçüm değil, öğretidir
Yukarıdaki her tarifin üslubuna dikkat edin: 'geleneksel olarak ... şeklinde okunur'. Açılar geometridir; üçgenlerle karelerin kolay/zor karakteri ise klasik kaynaklardan Lilly'ninki gibi el kitapları aracılığıyla modern pratiğe aktarılan öğretidir. Burada hiçbir araştırmaya dayanma iddiası yoktur ve gelenekler de dahil olan gezegenlerin çıplak açıdan daha önemli olduğunda ısrar eder.[1][3]
Orblar: ne kadar yakın sayılır?
Gerçek haritalar nadiren tam açı sunar; bu yüzden her ekolün bir toleransa ihtiyacı vardır: orb (izin verilen sapma). Orb uzlaşımları da gerçekten farklılaşır: Lilly gibi yazarları izleyen eski pratik orbları gezegenlere bağlardı (her gezegen belli genişlikte bir 'etki' yayar); modern pratiğin çoğu ise orbları açılara bağlar (örneğin kavuşuma sekstilden daha geniş bir pay tanır) ve ekoller ile yazılımlar sayılarda anlaşamaz. Burç temelli hesap ise dereceleri tümüyle devre dışı bırakır.[3][2]
Kısaca
Beş büyük açı çemberi eşit bölür: kavuşum (~0°), sekstil (~60°), kare (~90°), üçgen (~120°), karşıt açı (~180°). Kolay/zor karakterleri ölçüm değil geleneksel öğretidir; klasik olarak kavuşum gerçek bir açı değil birlikte bulunuştur; bir açının sayılması için ne kadar yakın olması gerektiği (orb) ise ekoller arasında farklılaşan ve dürüst her aracın belirtmesi gereken bir uzlaşımdır.
Anladığınızı kontrol edin
Anladığınızı kontrol edin:
- Çemberin hangi eşit bölünmesi beş büyük açının her birini üretir?
- Orb nedir? Ekollerin orbu tanımladığı iki farklı yolu sayın.
- İki astrolog, ikisi de aritmetik hata yapmadan, belirli bir gezegen çiftinin karede 'olup olmadığı' konusunda neden anlaşamayabilir?
Kaynakça
Metindeki numaralı atıflar aşağıdaki kayıtlara bağlanır; her kayıt tam kaynak kütüğüne bağlanır.
- Claudius Ptolemy. Ptolemy's Tetrabiblos, or Quadripartite: Being Four Books of the Influence of the Stars. J. M. Ashmand (translator). W. Foulsham & Co. Ltd, London. 1900. Tarihsel birincil kaynak Kaynak kaydını görüntüle
- Chris Brennan. Hellenistic Astrology: The Study of Fate and Fortune. Amor Fati Publications. 2017. Modern uygulayıcı yorumu Kaynak kaydını görüntüle
- William Lilly. Christian Astrology, Modestly Treated of in Three Books. T. Brudenell for J. Partridge & H. Blunden, London. 1647. Tarihsel birincil kaynak Kaynak kaydını görüntüle